De grijzende Surinamer komt de kleedkamer binnen, iets wat niet voorbijgaat aan de kalende Jordanees in het veel te strakke hemd. Er volgt een conversatie.<\/p>\n
‘Hoe is \u2019t met de zaken?’ vraagt de kalende Jordanees.
\n‘Ja gaat goed,’ antwoordt de grijzende Surinamer. ‘Ditjes datjes, wisjes wasjes. Ik zag laatst nog een paar maten van je. Tony en hoe heet-ie ook alweer? Die andere met een T?’
\n‘Tony 2.’
\n‘Heet-ie ook Tony?’
\n‘Nee, Tony 2. Hij is ook zo\u2019n kereltje weet je wel. Die zitten allemaal in de confectie. Je weet wel, van die confectiegasten.’
\n‘Ja, die ken ik.’<\/p>\n
De kalende Jordanees strikt de veters van \u00e9\u00e9n van zijn sportschoenen, iets wat zijn volledige aandacht vereist.<\/p>\n
‘H\u00e9, hoe is het nou met je broertje?’ vraagt hij.
\n‘Ja, niet goed. Niet goed\u2026’ antwoordt de grijzende Surinamer hoofdschuddend.
\n‘Nee? Ik weet nog wel dat ik dat toen las. Godallemachtig. Ik las dat toen zo in de krant en dacht van Jeeeee-mig.’
\n‘Ja, nee, daar is hij niet goed uitgekomen.’
\n‘Meen je dat nou? Godver\u2026 Want dat was me wat h\u00e9.’
\n‘Ja, zeg dat wel,’ bevestigt de grijzende Surinamer.<\/p>\n
De kalende Jordanees wil uit een soort automatisme de veters van zijn andere schoen gaan strikken, maar komt daar door een oprispende vraag niet aan toe.<\/p>\n
‘En die andere jongens dan? Die andere waarmee ie daarin zat?’
\n‘Ja, nee, da\u2019s geen mooi verhaal hoor. Die gasten hebben het allemaal heel zwaar gehad. Veel hebben zelfmoord gepleegd. Veel van die vrouwen ook.
\n‘Meen je dat nou?’
\n‘Ja, schuldgevoel h\u00e8. Waarom zij wel en ik niet. Had mijn broertje ook enorme last van. Waarom niet ik? Kon-ie niet mee leven. En nog steeds niet echt dus.’
\n‘Meen je dat nou?’
\n‘Ja, hij probeert het wel. Ik bedoel, het is al bijna 20 jaar geleden h\u00e8, maar het blijft een strijd.’
\n‘Godsamme h\u00e9\u2026’
\n‘Ja, hij ziet ze nog weleens h\u00e8. Ze komen dan allemaal bij elkaar en praten erover. Hij organiseert dat. Dat helpt hem wel. Maar verder is het nog steeds allemaal heel moeilijk. Kan ook geen baan vasthouden. Wilde er heel lang niet over praten. Nog steeds niet graag. En dan kruipt hij weg. Zien we \u2018m soms maanden niet.’
\n‘Godsamme.’<\/p>\n
Er komt iemand de kleedkamer in die beide mannen kent.<\/p>\n
‘Heren,’ zegt hij.
\n‘H\u00e9 jongen,’ zeggen de grijzende Surninamer en de kalende Jordanees.<\/p>\n
Er valt een stilte. De kalende Jordanees kijkt nog eens naar zijn schoenen. Beide zijn nu gestrikt. Hij is klaar voor de training. De grijzende Surinamer is allang klaar. Die heeft genoeg gezweet voor vandaag. De kalende Jordanees staat op, pakt zijn handdoek en maakt aanstalten de kleedkamer te verlaten.<\/p>\n
‘Nou, dan ga ik maar eens naar binnen. Heb een afspraak weet je.’
\n‘O heb je een date?’
\n‘Nou, een date… Een date\u2026 Met een van die gasten die hier werken.’
\n‘Word je lekker afgebeuld haha.’
\n‘Ja precies. Daar ben ik ook bang voor! Haha!’
\n‘Ok\u00e9 sterkte man.’
\n‘Bedankt h\u00e8, joe!’
\n‘Hoi.’<\/p>\n
De kalende Jordanees verlaat de kleedkamer. De grijzende Surinamer staat er nog middenin. Hij kijkt om zich heen en legt zijn handdoek, die hij al de hele tijd vasthoudt, op een bankje. Hij besluit zich om te kleden, daarna een douche. Hij heeft genoeg gezweet voor vandaag.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"