Het is Sinterklaasavond. Balthasar zit alleen in een rommelige kamer op de rand van zijn bed. Tegenover hem staat een lege stoel. Hij heeft tussen de stoel en het bed wat rotzooi opzij geschoven om plaats te maken voor twee surprises. De ene is een Buffy the Vampire Slayer van papier-m\u00e2ch\u00e9 en de andere de helm van Iron Man, gemaakt van een bloempot en aluminiumfolie.<\/p>\n
Balthasar doorbreekt met een krakerige stem de stilte.<\/p>\n
‘Ik eerst? Nee, jij mag eerst. Ik? Vooruit.\u2019<\/p>\n
Hij pakt de helm voorzichtig op. ‘Oe, zwaar!\u2019 grinnikt hij.<\/p>\n
Er zit een gedicht op geplakt. Hij haalt het eraf en leest het voor. Als hij klaar is, maakt hij de helm open.<\/p>\n
‘Spannend hoor!\u2019<\/p>\n
In de helm zit een cadeautje. Hij pakt het uit. Het is de DVD box set van Buffy the Vampire Slayer.<\/p>\n
‘H\u00e9 wat toevallig! Bedankt! Ok, nu jij.\u2019<\/p>\n
Balthasar staat op van de bedrand en gaat op de stoel tegenover hem zitten.<\/p>\n
‘Nou, ik ben benieuwd! De surprise ziet er in ieder geval fantastisch uit.\u2019<\/p>\n
Hij verplaatst zich snel weer naar het bed en haalt zijn schouders wat verlegen op. ‘Ach…\u2019<\/p>\n
Hij staat op en neemt weer plaats op de stoel. Ook op Buffy zit een gedicht. Hij vouwt het open, neemt een diepe teug adem, heft zijn armen ten hemel en laat ze met grote kracht op de surprise neerdalen. Het hoofd van Buffy breekt open. Hij begint hevig kreunend op de rest van het papier-mach\u00e9 lichaam in te slaan. Na de pop zijn de cadeautjes aan de beurt. Stukken chocola en sieraden vliegen door de kamer. De vulling van een knuffelkonijntje regent naar beneden.<\/p>\n
Balthasar slaat, met het schuim in zijn mondhoeken, de surprise aan gort. Hij slaat zo hard dat hij zijn eigen gezicht een paar keer raakt. Als er niets over is dan een zilverbruine papier- en chocoladebrij, stopt hij.<\/p>\n
Met een zwetend voorhoofd en bebloede knokkels zet hij een dankbare lach op.<\/p>\n
‘Wat leuk, dat had je echt niet hoeven doen.\u2019<\/p>\n
Hij staat moeizaam op en neemt weer plaats op de rand van het bed. Met een knipoog maakt hij een wegwerpgebaar en spuugt wat bloed.<\/p>\n
‘Heb ik ook niet gedaan. Dat was Sinterklaas.\u2019<\/p>\n
Hij staat ten laatsten male op, gaat weer op de stoel zitten en knikt liefdevol naar de leegte boven het bed.<\/p>\n
Buiten begint het zachtjes te sneeuwen. Het is natte sneeuw, die niet lang zal blijven liggen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"