Bij de visboer dringt een man voor die twee garnalenkroketten bestelt. Hij doet het tegelijk: voordringen en bestellen.
\u00a0
\u2018Mag ik twee garnalenkroketten, schat?\u2019 zegt hij tegen de visboer die twee garnalenkroketten pakt en in de frituur doet.
\u00a0
\u2018Noem je Hans nou schat?\u2019 vraagt de verkoopassistente, die blond en wulps en altijd heel vriendelijk is.
\u00a0
\u2018Mag dat soms niet?\u2019 vraagt Hans, die zijn handen op de schouders van zijn assistente – ik weet haar naam niet – legt en de voorgedrongen klant lachend aankijkt.
\u00a0
\u2018Ben je homo geworden?\u2019 vraagt Hans hem.
\u2018Homo? Ik ben allang homo geweest!\u2019 roept de klant.
\u00a0
De visboer aka Hans lacht nog steeds en loopt terug naar de hoek waar hij haringen stond schoon te maken. De verkoopassistente lijkt niet alles te begrijpen en zegt iets Volendams tegen Hans. Die volendamt terug. Dat begrijp ik dan weer niet.
\u00a0
De klant schuifelt naar de hoek van de kraam waar Hans met zijn kenmerkende gebogen houding haringen onder handen neemt. Zo zag ik hem ook eens enorme hoeveelheden karton in te kleine en volle papierbakken stampen, gebogen dus. Daar heb ik een filmpje van, bedenk ik nu, omdat het een daad van agressie was, uitgevoerd door een agressieloze man. Alle agressie zat \u00edn de daad. Dat kan dus, een handeling laden met een emotie die je op dat moment zelf niet voelt of uitstraalt.
\u00a0
\u2018Spreek je latijns? Dat zeggen ze weleens h\u00e8,\u2019 vertelt de klant.
\u2018Wie?\u2019 vraagt Hans.
\u2018Als je iemand homo noemt. Of je latijns spreekt.\u2019
\u2018Wat?
\u2018Want homo is in het latijns broer.\u2019
\u00a0
Hans reageert niet echt meer. Het is ook allemaal zo onduidelijk. Vis, Volendams, homo\u2019s, latijnse broers. Je kroketten liggen erin, zal hij denken. Laat mij m\u2019n haringen schoonmaken.
\u00a0
\u2018Wat kan ik voor u doen?\u2019 vraagt de verkoopassistente me dan. Vriendelijk, zoals altijd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"