Waar ga ik heen met mijn kind? Dat is steeds weer de vraag. Waar ga ik in godsnaam met mijn kind naartoe? Als mijn peuterzoontje te lang binnen zit wordt hij namelijk gek. En dan ik ook. Naar buiten dus. Naar iets met gras, ruimte en licht.<\/p>\n\n\n\n
Het Twiske heeft al deze dingen. Het heeft ook speeltuigen en andere kinderen die in de speeltuigen hangen, zoals dat ene jongetje van de kinderopvang.<\/p>\n\n\n\n
Voor meer context moeten we twee weken terug, toen ik mijn oudste zoontje kwam ophalen van de opvang en een ander jongetje, een paar jaar ouder, de buitendeur gewelddadig voor onze neus dichtsloeg. Hij bleef vervolgens dreigend voor het gewapend glas hangen.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Mogen we erlangs?\u2019 vroeg ik.
Het jongetje zette een stap naar achteren, waarop ik de deur rustig weer opende. Hij bleef in ons pad staan.
\u2018Gaat het goed?\u2019 vroeg ik hem.
\u2018WIE IS DAT?\u2019 vroeg hij agressief.
\u2018Dat is mijn zoontje.\u2019
\u2018BEN JIJ ZIJN VADER?\u2019 vroeg hij stuiterend.\u00a0
\u2018Ja,\u2019 antwoordde ik. \u2018Mogen we er nog een keer langs?\u2019<\/p>\n\n\n\n
Nu zie ik het jongetje hoog in de klimpiramide (je weet wel, zo\u2019n ding van touw) als de alfa-chimpansee op een plankje zitten, neerkijkend op de kinderen onder hem. Soms roept hij wat naar ze, soms roept iemand wat terug, en niet veel later huilt diegene dan.<\/p>\n\n\n\n
Mijn zoontje maakt zandijsjes voor me als er een groepje verstandelijk gehandicapte kinderen het terrein op komt lopen. Ik zie dat ze verstandelijk gehandicapt zijn, want ze hebben hun tong uit hun mond, lopen gebogen, met de voeten en knie\u00ebn naar binnen, en zijn onder begeleiding van volwassenen. E\u00e9n van de jongens, ik schat een jaar of 18, loopt linea recta op de klimpiramide af en pakt een touw vast. Hij zet zijn rechtervoet op een ander touw en probeert zich omhoog te trekken en trekt daarmee de aandacht van het jongetje op de plank boven hem.<\/p>\n\n\n\n
\u2018WAT DOE JE?\u2019 roept het jongetje naar de jongen, die niet antwoord, omdat hij al zijn concentratie nodig heeft.
\u2018JE DURFT NIET H\u00c8?\u2019 roept het jongetje, maar hij krijgt weer geen antwoord.
\u2018JE HEBT JE TONG UIT JE MOND, DAT BETEKENT DAT JE NIET DURFT.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Weer terug naar twee weken eerder. Enkele momenten nadat het jongetje de deur voor ons had dichtgegooid zag ik een bonkige, nors kijkende man met een klein rugzakje in zijn hand over de parkeerplaats van de kinderopvang lopen. Tien meter achter hem volgde het jongetje, niet langer stuiterend, maar in een gelijkmatige tred, met hangende schouders. Alle energie van het moment ervoor leek hem te hebben verlaten.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Dat is mijn vader,\u2019 zei hij tegen ons, gelaten.
Ik knikte en deed dat toen naar de vader, die keek me kort aan en zette de achterdeur van zijn auto open. Het jongetje klom er zelf in, de vader sloot de deur, stapte in en reed weg, alles zonder een woord te zeggen. De jongen keek nog naar ons door het raam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"